HAKİKATİ GÖRDÜM
Hüseyin’i gördüm mızrak başında,
Kan revan içinde aşkın yüzü.
Hüseyin’i gördüm suskun bir seherde,
Zeyneb’in bakışıyla yandı gece.
Hüseyin’i gördüm sabrın çağında,
Bir çadır yandı ki gözyaşı dolu.
Hüseyin’i gördüm aşkın aynasında,
Zulme direnmenin adıdır hala.
Hüseyin’i gördüm ufkun kıyısında,
Yasla karışmıştı secde duası.
Hüseyin’i gördüm kanlı gömleğinde,
Bir çocuk titredi anne kucağında.
Hüseyin’i gördüm susuzlukta nur,
Her nefesi hakka açılan bir sur.
Hüseyin’i gördüm Ali Ekber gömleğinde,
Yıkılmayan bir dağ gibi vakur.
Ne zaman adın geçse ey yar Hüseyin,
Her Kerbela sabahı kanar bu kalem.
Ali Ekber Karagöz
